Het ras algemeen

De Greyhound is een zelfstandige hond. Dat is niet vreemd, want tijdens de jacht over lange afstanden moeten ze zonder aanwijzingen van de jager kunnen opereren. Die jachtpassie zit hen nog altijd in het bloed. Greyhounds kunnen goed getraind worden om los te lopen, maar wanneer er (klein of groot) wild hun blikveld binnensluipt, zijn ze plots Oost-Indisch doof. Jagen om het jagen komt in het vocabulair niet voor, het einddoel zal altijd het doden van het wild zijn. Is het subject van aandacht echter uit beeld verdwenen, keert de hond op zijn schreden terug.

Zo rustig als ze binnenshuis zijn, zo explosief tonen ze zich in de bossen en op de velden. Het is een ras dat de mogelijkheid moeten hebben om zich even helemaal te ontladen. Teveel opgekropte energie leidt nogal eens tot verveeldheid en eindigt daardoor regelmatig in wat drammerig gedrag. Het hoeft echt niet lang te duren, de torenhoge snelheden houden ze maar ‘even’ vol. Eenmaal ontdaan van alle energie kan het nobele wezen zich weer rustig op de sofa vleien om de rest van de dag in een welhaast vegetatieve stand door te brengen.

De ware liefhebber neemt deze twee kanten van dezelfde medaille graag voor lief. Wie eenmaal voor het atletische, de elegantie, de kracht en de zachtmoedigheid van de Grey- of Deerhound is gevallen, wil niets anders meer. De eerste windhond die eenieders leven binnen treedt, zal zich als groot leermeester ontpoppen. De zelfbewuste, wat terughoudende maar tegelijkertijd aanhankelijke zichtjager weet wat hij wil, denkt te weten wie hij is en wil daarnaar behandeld worden. Het liefst op koninklijke wijze: met de fluwelen handschoen. De trotse eigenaar van zijn of haar allereerste Greyhound zal merken dat in de opvoeding van en omgang met de windhond alles draait om geduld en consistentie. Eén kleine misstap kan grote gevolgen hebben voor de vertrouwensband tussen baas en hond. Maar is dat wederzijds vertrouwen er, dan zal de Greyhound onvoorwaardelijke loyaliteit en toewijding aan de baas en zijn gezin tonen.

De Greyhound is een intelligente hond die zijn verstand vaak toont in samenhang met de nodige humor. Mens en dier lijken elkaar in een kortstondig ogenblik te begrijpen, zomaar door een ogenschijnlijk op zichzelf staande handeling, een oogopslag of een theatrale pose die de viervoeter in alle ernst lijkt aan te nemen. De Greyhound voelt zich in zijn vertrouwde omgeving eerder een gelijke aan zijn huisgenoten, dan de ondergeschikte in de roedel. De hond zal ten alle tijden trachten dezelfde privileges als zijn tweebenige vriend te verwerven. Dit kan hele komische situaties opleveren, maar betekent tegelijkertijd dat de baas ook echt de baas in huis moet zijn en blijven.

Blaffen doen ze zelden, maar o wee als er werkelijk gevaar dreigt: dan staan ze hun mannetje. Ze zullen echter nooit enige vorm van agressie tegenover mensen tonen. De kenmerkende eenkennigheid leidt er wel toe dat ze hun eigen plan trekken. Onder het mom: “wat je niet ziet, dat is er niet” kunnen ze vreemden glashard negeren. Deze zichtjagers nemen alle tijd om de kat uit de boom te kijken en wanneer zij de tijd rijp achten, is het moment voor toenadering daar. Eenmaal bekend en geaccepteerd is vaak voor het leven geliefd.